De 22-jarige rechtenstudent uit Vilvoorde, Jeroen Bergers, rolde ooit in de politiek nadat hij ging gaan eten op het eetfestijn van N-VA. Ondertussen is de Vilvoordenaar een jaar voorzitter van de grootste jongerenpartij van Vlaanderen. Stiekem heeft hij voorzichtige ambities richting de Vlaamse en federale verkiezingen in 2024.
Hoe is de interesse voor politiek bij u ooit ontstaan?
“ Dat is een tweeledig grappig verhaal. In eerste instantie keek ik tijdens de aperitief naar het Nieuws. Als kleine jongen eet je graag snoep, chips en al die consoorten en kijk je als compromis naar het nieuws. Maar na een tijd begin je op te letten en kijk je effectief naar het nieuws. Zo begon langzaam aan die politieke kriebel te komen. Toen ik zestien jaar was, kocht ik mijn eerste politieke lidkaart. De interesse voor politiek kwam ook louter van bij mezelf. Mijn grootvader was wel lid van de Volksunie en later ook schepen in Antwerpen. Ik kreeg de politieke microbe niet door hem te pakken want hij overleed toen ik 7 jaar was. Op die leeftijd spreek je nog niet over politiek met je grootvader.”
Hoe ben je dan uiteindelijk in de politiek gerold?
“Wij waren veel alleen thuis omdat mijn ouders geregeld op reis gaan. Op het moment dat ik zeventien was, het moet ergens in oktober geweest zijn, was ik alleen thuis en had ik honger. Die week had ik al een aantal keer gezien op Facebook dat N-VA Vilvoorde een eetfestijn gaf, een stoofvleesfestijn. De avond van het eetfestijn had ik geen zin om voor mezelf te koken. Als 17-jarige onervaren knul ben ik dan helemaal alleen aan een tafel gaan zitten. Dat was een jaar voor de verkiezingen. Op het moment dat ze mij daar zagen zitten, hadden ze wel door als ze jongeren op hun lijst willen, is het nu de moment om die jongen aan te spreken. Toen sprak Jan Anciaux mij aan, broer van Bert Anciaux ( gewezen minister, red.), die onze lijsstrekker was in Vilvoorde. Hij is zich bij mij aan tafel komen zetten en ben ik zo uiteindelijk lid geworden van het bestuur. Later heb ik dan zelf Jong N-VA Vilvoorde uit de grond gestampt. Daar ben ik dan, met een redelijk grote groep van elf personen, ongeveer vijf jaar voorzitter geweest. Onze jongerenpartij bestaat trouwens uit meer dan tachtig lokale afdelingen. In combinatie met mijn voorzitterschap in Vilvoorde was ik ook regiocoördinator. Heel Vlaanderen is opgericht in zeventien verschillende regio’s waarin een iemand de lokale afdelingen aanstuurt. Anderhalf jaar geleden ben ik dan verkozen als nationaal bestuurslid en een half jaar later ben ik dan verkozen tot nationaal voorzitter. Als er iets gebeurt in een van de afdelingen, krijg ik telefoon en mag ik het gaan oplossen.”
Wat is de functie van een jongerenpartij?
“Dat is drieledig. In de eerste plaats is het de taak van de jongerenpartij om de moederpartij scherp te houden zowel intern als extern. Als de partij communicaties doet waarbij heel veel jongeren niet achter staan. Als je bestuurt moet je natuurlijk compromissen maken. Dan kunnen wij acties voeren in de partijraad om te gaan zeggen van: hier is geen draagvlak voor, dit mogen we niet doen. Anderzijds ook intern, puur over de werking van de partij als er bepaalde dingen moeten veranderen, dan zijn wij het vaak die aankaarten dat er veranderingen moeten komen. Daarnaast zijn we natuurlijk ook een opleidingsmachine. Dat houdt concreet in dat wij onze jongeren vormen om meer kans te hebben om gemeenteraadslid of parlementslid te worden. Ook leren hoe ze interviews moeten geven, opiniestukken schrijven, beheren van sociale media en allerlei dingen. Tot slot zijn we gewoon een hele toffe bende die verschillende activiteiten doet. We zijn actief in alle studentensteden. We doen cantussen, café-avonden, teambuildings en veel meer. Elk jaar organiseren we een zomerreis en een winteracademie. Met onze vierduizend leden, zijn we de grootste jongerenpartij van Vlaanderen.”
Hoe proberen jullie de kloof te dichten tussen jongeren en de Belgische politiek?
“Ik denk dat dat onderschat wordt, ik denk dat heel veel jongeren wel in de politiek geïnteresseerd zijn. Niet in de particratie an sich, maar wel in de politieke dilemma’s die er voor liggen. Kernenergie, migratie of inschrijvingskosten van de koten bijvoorbeeld. Zo’n thema’s interesseren heel veel jongeren wel. Maar de partijpolitiek is inderdaad niet zo sexy de laatste tijd. Hoe proberen wij dat dan aantrekkelijker te maken? Door activiteiten te organiseren en te zorgen dat we zichtbaar zijn. Dat kan op sociale media maar even goed op de universiteiten of in onze dorpen, met onze bijna tachtig lokale afdelingen. We hebben bijvoorbeeld dit jaar, samen met Bart De Wever, een studententournee georganiseerd waarbij we bij elke universiteitsstad zijn langsgegaan. Overal konden we de grootste aula inpalmen.”
Hebben jullie dat gekopieerd bij Tom Van Grieken, want hij ging ook langs bij de studenten?
“Ik denk dat niet. Tom Van Grieken heeft eens een vat gegeven in Leuven en Antwerpen. Als we een tournee doen met Bart de Wever, dan geeft hij een lezing van twee uur en kunnen er achteraf gratis pintjes gedronken worden. Ik denk dat het intellectueel niveau tussen beiden toch zeer verschillend is. Het is ook niet op café maar echt in een aula. In Leuven waren we bijvoorbeeld met 900 studenten. Na het groot succes in Leuven, besefte Bart dat woke heel hard leefde onder de jongeren. Hij heeft dan beslist om over woke een boek te schrijven ( over woke, red.), waar ik ook zelf een beetje aan heb meegeholpen.”
Denk je dat het boek meer jongeren naar jullie partij zal trekken?
“ Ja, ik denk dat wel. Als je 900 studenten kunt boeien om 2 uur lang naar een lezing te luisteren, dat kan geen enkele andere partij zelfs doen. Conner Rousseau heeft ons gekopieerd en Alexander De Croo is het ook van plan. Aan de VUB bijvoorbeeld waren er ongeveer 500 studenten voor Bart De Wever en 30 voor Conner Rousseau in Kortrijk, dat was wel in een café.”
Vind je dat de Belgische politiek genoeg doet om de jongeren aan te spreken?
“Beter kan altijd natuurlijk. Heel vaak wordt er van gemaakt dat politici over jongerenthema’s moeten spreken om jongeren aan te spreken, en ik vind niet dat dat klopt. Ik denk dat jongeren even hard bezig zijn met de economische thema’s, migratie, veiligheid en noem maar op dan ouderen. Vaak op een berekendere manier dan ouderen die vastgeroest zijn in gewoontes. Ik denk dat het momenteel redelijk goed zit. Heel veel jongeren hebben geen interesse in de politiek, vooral in de partijpolitiek maar veel ouderen hebben ook niet echt interesse in de partijpolitiek.”
Zorgt het beleid er vandaag voor dat de politiek afstotelijk is?
“Ja, tuurlijk daar kan je niet omheen. Wat het vooral onaantrekkelijk maakt: België is een optelsom van twee democratieën. De twee grootste partijen in ons land mogen niet meebesturen. Vlaanderen stemt centrumrechts, Wallonië stemt extreemlinks. Het resultaat daarvan is dat er een regering komt waar eigenlijk niemand tevreden over is. Zowel in Vlaanderen als Wallonië zijn ze niet tevreden over de regering. Mensen krijgen soms ook het gevoel als de twee grootste partijen niet mogen meebesturen wat maakt mijn stem dan uit? Ik denk dat dat de grootste essentie van het probleem is.”
Wat vind je van de tendens dat politici meer en meer in de media verschijnen?
“Politici die bijvoorbeeld mee doen aan de Masked singer vind ik kinderachtig. Zeggen dat dat slecht is en dat dag niet mag zou hypocriet zijn want onze partij doet dat ook. Je bereikt een hele boel mensen die je anders niet zou bereiken. Dat is ook de taak van de politiek om zoveel mogelijk mensen te bereiken. Ik hoop vooral dat mensen slim genoeg zijn om op inhoud te stemmen en niet op de manier waarop ze in de media komen. Conner Rousseau is voor mij ook een hete luchtballon die ooit zal leeglopen. De inhoudelijke verdieping zit daar niet, pas op ik apprecieer Conner Rousseau. De jongsocialisten zijn woke en bonden het meest met communisten maar Rousseau probeert de partij meer naar het centrum op te trekken waardoor ze een grotere betrouwbare partner voor ons zouden kunnen worden. In onderhandelingen is hij loyaal, wat helaas niet over elke partij kan gezegd worden. Ik zie twee problemen, de inhoudelijke verdieping is enerzijds niet superbreed en hij is in de eerste plaats BV en in de tweede plaats politicus. We moeten er niet flauw over doen Bart De Wever is ook populair geworden door het programma De slimste mens ter wereld maar de mensen hadden wel door dat dat een intellectueel was.”
Staat jong N-VA onafhankelijk van de moederpartij?
“Als je lid bent van jong N-VA, word je sowieso lid van N-VA. Voor de rest staat de moederpartij maar een keer in onze statuten. Dat wil zeggen als jong N-VA zou worden opgedoekt dat N-VA onze erfenis krijgt. Wij staan wel vaak in hun statuten, we hebben bijvoorbeeld twee zetels in het partijbestuur en vier vaste zetels in de partijraad. Uiteraard werken we samen, ik heb ook een bureau in het partijgebouw. Als we moeten samenwerken, zullen we samenwerken maar wanneer het botst zal het ook botsen.”
Wat is uw prognose voor de verkiezingen van volgend jaar?
“Ja, ik hoop dat we meer stemmen kunnen halen dan nu in de peilingen. En dat we er eindelijk kunnen voor zorgen dat er meer bevoegdheden naar Vlaanderen kunnen komen. De verkiezingen zullen volgens mij opnieuw een ruk naar rechts zijn In Vlaanderen en in Wallonië naar links, extreemlinks zelfs. Voor mezelf heb ik ook voorzichtige ambities en hoop ik om verkozen te worden in het Vlaams Parlement ook al wordt dat een lastige opdracht.”
No responses yet